|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
Langs de weg van Berlaar naar Herenthout op het grondgebied van deelgemeente Bevel ligt het gemeentelijk domein Kruiskensberg. De naam verwijst naar het kruis dat er door een herder zou zijn opgericht. De bijhorende kapel kwam later. Kruiskensberg is een oud bedevaartsoord, waar een hele geschiedenis aan vasthangt. We vertellen u de geschiedenis zo dadelijk, maar eerst geven we u de algemene kenmerken van het domein mee.
Achter en opzij van de kapel en het kruis ontvouwt zich een wisselend terrein met nu eens dichte bossen en dan plots weer een open vlakte met een eenzame, oude boom. De open ruimtes zijn ideaal om tot rust te komen, terwijl de bossen dan weer iets mysterieus uitstralen. Er is ook een grote parkeerplaats voorzien op kleine afstand en voor een drankje of een gezellig diner zijn 'Het Soetehuys' en taverne 't Schipke twee uitstekende ideeën. U kunt Kruiskensberg natuurlijk ook meepikken op uw fietstocht door deze streek.
Centraal in het domein ligt een heideven, zoals we dat in de Kesselse heide ook tegenkomen. Vaak zitten er eenden en/of ganzen te spelen in het water of te rusten. Rondom wisselen vochtige heide en droge zandruggen elkaar af. Wandel eens rond de vijver of bekijk het allemaal rustig vanop een bank. Geniet er van de stilte en kom hier volledig tot rust. Als u met de kinderen de eenden of de ganzen wil voederen, dan is dat 'the place to be'.
|
 |
|
 |
Achteraan grenst het domein aan de Grote Nete, net zoals de Kesselse heide aan de Kleine Nete grenst. Op een afgesloten zijarm van de rivier kan er, mits een visverlof af te halen in het gemeentehuis, gevist worden. Maar ook wandel- en fietsrecreatie vieren hier bij mooi weer hoogtij. U kunt verder wandelen langs de verhoogde Netedijken, bijvoorbeeld tot aan taverne 't Schipke, waar u iets kunt drinken of lekker kunt tafelen in een rustig en groen decor. Als u de dijken in de andere richting volgt, komt u in de buurt van het idyllische Gestel, een klein gehucht met een kasteel en een romantisch dorpskerkje, niet zelden het gedroomde decor voor een trouwpartij.
Maar laten we even iets vertellen over de geschiedenis van Kruiskensberg, hoe is het domein als bedevaartsoord bekend geraakt ? We kennen de oorsprong uit een goed bewaarde oorkonde uit de veertiende eeuw. Langs de zuidkant van de 'berg' borrelde er een bron, waaruit koud en helder water tevoorschijn kwam. We schrijven het jaar 1260 als een schaapherder er zijn schapen laat grazen. De man was al geruime tijd erg ziek, pijnen en hoge koorts kwelden hem. Hij bad tot God en dronk van het water uit de bron en waste zich ermee. Korte tijd later was de herder verlost van al zijn kwalen. Hij vertelde het voort en vele koortslijders vonden er genezing. Uit dankbaarheid plaatste de herder op de top van de berg een eenvoudig houten kruis. Al snel werd Kruiskensberg een druk bezochte plaats. het kruis raakte versleten, maar met giften van Bevelaars en van anderen werd het hersteld
|
 |
|
 |
Op het einde van de 17e eeuw verslapte de toeloop, maar in 1691 kwam er een heropflakkering. Pastoor van Bael veranderde de bron in vijf vierkante putjes, ter ere van de vijf wonden van Christus. De putjes waren eerst met hout omgeven, later kwam er metselwerk rond en zo bestaan de putjes tot op de dag van vandaag. In 1861 werd er achter het kruis een kapel van 7 meter lang en 5 mter breed gebouwd door de toenmalige pastoor Petrus Hoskens. Begin 1865 schonk Jonkheer Florent le Grelle van het kasteel Rameyen een ijzeren kruis. Dit kruis staat er nog steeds. Op het einde van de 17e eeuw zou ook de 'Kruiskensmarkt' ontstaan zijn. De toeloop was op Goede Vrijdag zo groot dat verkopers er hun waar aanboden en kramen opsloegen. Zo ontstond omstreeks 1750 de bekende 'Kruiskensmarkt', die ook nu nog op Goede Vrijdag talrijke bezoekers trekt.
In de 20ste eeuw is de verering van het kruis blijven voortduren op Kruiskensberg. Tijdens de twee wereldoorlogen zelfs met een ongekende volkstoeloop. Volksgebruiken kwamen meer en meer voor en zo had de kapel vooraal aantrek op jonge meisjes. Ze bonden lintjes en kousebanden aan de ijzeren staven van de ramen om een goede echtgenoot te vinden. Dit gebruik is heden ten dage wellicht afgezwakt, maar de Kruiskensmarkt is voor velen nog steeds een vaste jaarlijkse afspraak.
|
 |
|
|